HOME
Historie-PV De Reizende Postduif Hattem

Op 2 juni 1922 kwamen enkele postduiven liefhebbers bij ekaar voor een gesprek over een op te richten duivenvereniging, En op 18 october 1922 was de vereniging een feit.
Enkele pioniers van het eerste uur waren o.a. G.J. Balster, Bouwmeester, G.v.Bruggen en D. Durink. Als vergader- en inkorflokaal werd een oude keet gekozen staande achter op de Hogenkamp. Hier stond later in eerste instantie ook de centrale duivenklok, waar elk lid zijn ring kon klokken. Zij die hier klokten kregen een tijdsvergoeding voor de loop- of fietsafstand vanaf hun eigen hok. Als de klok vol was werden de ringen in volgorde van binnenkomst op een spijkerplank gedeponeerd met de tijd van aankomst. Vanzelfsprekend bracht degene die hardst kon lopen of fietsen de ring(en). De vermakelijkste taferelen speelden zich hierbij af; zo kwam H.Borst (bakker bij de coop) eens met de fiets en al in volle vaart dwars door de deur naar binnen om een concurrent voor te zijn.
Harm Landman (erkend hardloper) was zo druk met zijn inhaalmanouvre van een tegenstander dat bij aankomst bleek dat hij de ring ingeslikt had.
De contributie bij aanvang bedroeg f0,25 per maand. Tot veler ongenoegen was dit 10 jaar later al opgelopen tot f0.45 en in 1946 werd reeds f0.70 betaald. In de loop der tijden werd het inkorflokaal verplaatst naar o.a. bosch (de kapper) ,het spoorwegemplacement etc.
in 1933 moest er een rieten verzendmand aangeschaft worden en Leiden was in last want de kas was leeg. Wat nu te doen? Besloten werd dat een van de leden, Dirk van den Esker, die heel goed kon zingen, in cafe t'Mussennest de aanwezigen op enkele liederen zou vergasten, en andere leden moesten dan met de pet rondgaan. Dit plan lukte wonderwel ! !
De in Hattem bestaande verenigingen, De Zwaluw en De Luchtbode, waren inmiddels opgeheven waardoor De Reizende Postduif meer leden kreeg en dus wat sterker werd. Doordat in de oorlog praktisch alle duiven op last van de duitse bezetter in beslag waren genomen, moest er na 1945 opnieuw worden begonnen. De vereniging kreeg 4 Engelse duiven toegewezen en wel een vale, een rooie, een blauwband en een kras bonte. Rieks Bruggeman kreeg ze in het hok, hiervoor mocht hij van elke broed een jong houden. De andere jongen werden onderling verloot. Elke broed werd streng gecontroleerd en geregistreerd. Ten tijde dat de inkorfkeet op het spooremplacement stond moest men buiten op zijn beurt wachten, daar er maar weinig mensen binnen konden. Het klokken aan - en afslaan gebeurde bij cafe Vos. Boven was een klein kamertje waar de klokken werden gelicht. Via een portaal en een zeer steile trap was dit te bereiken. In het portaal lag meestal een herdershond (een hele oude) dit tot ontsteltenis van Arnold Balster die er met geen mogelijkheid langs durfde en als het dier de kop opbeurde bleef Arnold net zo lang tegen de muur staan tot iemand hem kwam verlossen. In het seizoen 1962-1963 werd vergunning verkregen voor de bouw van de huidige lokatie aan de Moslaan. De benodigde gelden werden door allerlei aktie's verkregen zoals : het houden van tentoonstellingen en enkele opcenten per verzonden duif. Ook werden obligaties van f50,= onder leiding van meester ophaler penningmeester, Rieks Bruggeman, aan de burgerij verkocht. Dit werd een groot succes, temeer daar Rieks bij terugbetaling het zo wist te plooien dat meer dan 90% geschonken werd. Voor het verkrijgen van de vergunning werd door H. Landman zelfs een brief naar ZKH Prins Bernard geschreven om zo de gemeente onder druk te zetten. Het geheel werd door zelfwerkzaamheid uit de grond gestampt. Elke zaterdag kwamen de leden op de bouwplaats om te graven, te metselen te timmeren enz. Zand werd gehaald, (met toestemming van de gemeente) uit het stortgat. De vrachtwagen werd zo snel volgeschept, dat een aannemer verzuchtte:"als er bij mij zo hard gewerkt werd, was ik met 5 jaar binnen". Tijdens de bouw gebeurde het eens dat een lid op de dijk staande op Homoet 2 duiven zag vliegen, en hoewel de aankomst uren later was gepland waren binnen 5 minuten alle leden naar hun hokken gesneld. In 1981 vond er met behulp van aannemer Bosman een belangrijke uitbreiding plaats, waarna in 1986 de zaak van binnen danig werd opgeknapt. Enkele anekdotes nog maar. In tegenstelling tot nu gebeurde het rekenwerk handmatig. Er was dan ook een hele zondagmorgen voor nodig om het bestuur om te krijgen, het rekengeld van de opstandige rekenaar H. de Haan te verhogen van 2 naar 3 cent per duif. Prachtig waren ook de verhitte discussies die plaats vonden bij de plaats waar de uitslag lijst destijds hing, te weten de firma Lankman in de Ridderstraat. Als het steegje daar nog spreken kon...!
Legendarisch is ook het verhaal van de door Bennie Steenman, van het toenmalige gelijknamige cafe, gewonnen 2e hands televisie op een gehouden tentoonstelling. Enkele leden onder aanvoering van Hennie van Dijk en Gerrit Broekhuis kwamen op het lumineuze idee de televisie nog dezelfde avond af te leveren. Met al het nodige achter de kiezen werd Bennie Steenman van bed gehaald en werd het een dolle boel, zodanig dat het gebit van de heer Broekhuis de volgende dag spoorloos was verdwenen.Van Dijk was de eerlijke vinder, daar het kleinood bij hem voorin het busje lag!! Het 50 jarig bestaan werd gevierd in de Scherpenhof en de toenmalige 2e voorzitter, J.A. Ras, reikte aan G.J. Balster een gouden horloge uit. Dit ter gelegenheid van 50 jaar lidmaatschap en tevens voor zijn grote verdiensten voor de vereniging. In 1967 treed G.J. BAlster af als voorzitter en hij wordt opgevolgd door J.A. Ras die aanblijft tot 1978. Begin jaren 70 komt ook de duivensport terecht in een stroomversnelling en een nieuwe tijd kondigt zich aan. Na Ras neemt Freddy Eghuizen het roer over na eerst secretaris te zijn geweest. Ras op zijn beurt volgt de afgetreden penningmeester Rieks Bruggeman op en inmiddels is Gerrit van Eikenhorst op het secretariaat beland. In deze periode wordt het clubhuis opnieuw onder handen genomen. Door allerlei activiteiten was er een goede bodem in de kas, zodat de werkzaamheden door een aannemer konden worden uitgevoerd. Onder de bezielende leiding van Eghuizen is onze vereniging uitgegroeid tot een der best georganiseerde in de afdeling, met name op administratief gebied.
De sfeer en zelfwerkzaamheid bij De Reizende Postduif is goed, en Eghuizen kon de hamer met een voldaan gevoel overgeven aan de, met algemene stemmen gekozen huidige voorzitter, Henk Beernink. Hij mag voorop gaan in dit jubileumjaar waarin door de jubileumcommissie tal van activiteiten op touw zijn gezet ter gelegeheid van het 75 jarig bestaan.
De comissie bestaat uit Gerrit van Eikenhorst, Henk Beernink, Henk Verwoerd, Henk Roekamp, Arend Broekhuis en last but not least Joop Ras, die ook tekende voor de research van het uiteraard beknopte overzicht van de rijke historie van een 75 jarige vereniging.

Proficiat !!!

Bron: Joop Ras.
Met dank aan Arend Broekhuis.

De Fusie